Bir dere kuruduğunda
Kalbi kırılır ırmağın.
Bir ışığı engellediğinde
Güneşi yaraladığında kendisi
Kanı üzerine döker düşman.
O aydınlık kan da
Düşmanı olur onun
Karanlığı öldürür.
Kimsesizliğim çıplak değil Ölünceye kadar Yetiyor ona karanlık giysileriniz. Susuzluğum ne çeşmesiz Ve ne de susuzdur Ölünceye kadar Yetiyor ona gözyaşlarınızın ırmağı. Cehennemin rüzgarsız değil Ölünceye kadar Yetiyor ona soğuk nefesiniz. Uzundur Uzundur Bu gurbetlik ve gurbet mevsimim. Duruyorum, duruyorum, duruyorum Servi ağacına dönüşünceye kadar . Can servi ağacım! Şimdi sen benimsin. O yüzden ben bunu yaptım Eğer ben ölürsem Bana tabut olursun!