Güneşin Ölümü
Bir çiçek düştüğünde
ve bir bülbül ağladığında
güneş ölür o zamanda
ve siyah bir giysi giyinir dünya.
Irmaklar ölür,
yeryüzünün kalbi
çatlar birçok yerinde,
ve kurur dudakları.
Görmedin mi o nasıl toprak döker kendi başının üstüne?
Bir aşık öldüğü zaman, ağlar kederli bir sevgili
ve bir deste çiçek koyar
sevgilisinin mezarı üstüne.
Fakat, hiçkimse anlamadı benim kalbimin öldüğünü,
Dökmedi hiçkimse bir damla göz yaşı
onun cenazesinde.
Elimden tuttular,
ve oynattılar kalpsiz bedenimi.
Zhila Husseini (1964-1996)
Çeviren: Vehbi Taşar